متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته  مهندسی پلیمر با عنوان : تأثير زمانمندي حرارتي بر روي خواص رزينهاي فنولي    در ادامه مطلب می توانید صفحات ابتدایی این پایان نامه را بخوانید و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

 دانشگاه آزاد اسلامي
واحد تهران جنوب
دانشكده تحصيلات تكميلي

سمينار براي دريافت درجه كارشناسي ارشد “M.sc”
مهندسي پليمر – صنايع پليمر

عنوان :
تأثير زمانمندي حرارتي بر روي خواص رزينهاي فنولي

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چكيده
براي نشان دادن تأثير زمانمندي حرارتي بر روي خواص رزينهاي فنولي ، خواص ضربه پذيري
ايزود نمونه هاي باناچ و بدون ناچ يك سري از كامپوزيت هاي فنوليك شيشه در معرض حرارت
هاي 180 و 300 و 800 درجه سانتيگراد و همچنين تغييرات در پاسخ ديناميكي آنها در معرض
حرارت 180 درجه سانتيگراد در طي مدت حداكثر 28 روز توسط آناليز ديناميكي مورد بررسي
قرار گرفته است. براي آماده كردن كامپوزيت چهار رزين فنوليك شامل رزول ، نووالاك، تركيب
رزول و نووالاك ، كوپليمر فوران – نوولاك / رزول مورد استفاده قرار گرفته است.
خواص ضربه اي نمونه هاي با ناچ و بدون ناچ تمام كامپوزيت هاي s-glass در معرض حرارتي
180 درجه سانتيگراد فوق را براي مدت زماني تا 28 روز بهبود بخشيد. بهترين نتايج در دماي
180 درجه سانتيگراد براي كامپوزيت هاي با پايه كوپليمر بدست آمد. گرچه تخريب حرارتي در
300 درجه سانتيگراد براي زمانهايي بيشتر از يك روز منجر به كاهش قابل توجه كارآيي اين
كامپوزيت مي شود.
بهترين حفظ خواص ضربه اي در دماهاي 300 و 800 درجه سانتيگراد براي كامپوزيت هاي
ساخته شده ازتركيب رزول – نووالاك مشاهده مي شود. نتايج نشان مي دهد كه خواص ضربه
كامپوزيت هاي فنوليك ساخته شده با رزين هاي اصلاح شده يعني همان تركيب رزول – نووالاك
يا رزين كوپليمر فوران – نووالاك / رزول به طور قابل توجه ارتقاء مي يابد.
180 به مدت يك روز منجر به بهبود خواص o نتايج نشان مي دهد كه زمانمندي حرارتي در c
هرچهار نوع رزين فنوليك مي شود،همان طور كه افزايش دماي نقطه ماكزيمم منحني مدول
(′′E ) و ( tan δ ) برحسب دما نشان مي دهد.

مقدمه
كامپوزيت هاي پليمري كاربردهاي بسيار زيادي در صنايع مختلف دارند به دليل مقاومت بسيار
خوب و خاصيت ضربه پذيري بسيار عالي و همچنين ظرفيت ويژه آنهادر كاهش و يا زياد كردن
وزن عرشه كشتي مورد توجه خاص و ويژه اي در صنعت كشتي سازي قرار گرفته است. پايداري و
مقاومت آنها در برابر زنگ زدگي و تخريب تدريجي توسط محيط آبي و دريايي يكي از مزيت هاي
بسيار زياد آنهاست. استفاده از پليمرها در صنايع مخلتف هميشه نگراني هايي در خصوص قابليت
احتراق و حرارت به وجود مي آورد. يكي از روشهاي جلوگيري از اين مشكل اضافه كردن تاخير
دهنده ها و مواد بازدارنده از آتش و مواد فروكش كننده دود به رزين است. در حالي كه اين كار
ممكن است در بعضي از كاربردها موثر واقع شود، اما اين روش داراي ضعف هايي است، بعضي از
مكمل ها ممكن است خواص مكانيكي رزين را تخريب كنند.
وقتي كه ماده پليمري شعله ور مي شود ممكن است كه تأخير دهنده هاي شعله كه براي بالا
بردن و زياد كردن دماي احتراق و تشعشع و كاهش سرعت پخش شعله و حرارت به يك رزين
اضافه مي شود باعث شود كه سرعت و درجه آزادي و رهايي دود و گازهاي سمي را زياد كند.
به خاطر ساختار و تركيب خاص شيميايي آنها قابليت شعله ور شدن مستلزم استفاده از رزين
هايي مي باشد كه در برابر حرارت و شعله مقاومتر هستند كه اين يك روش نسبتأ متفاوت براي
جلوگيري از اين مشكل است. در مقايسه با ديگر رزين هاي ترموست نظير پلي استرها و اپوكسي
ها رزين هاي فنوليك مقاومت بهتري در برابر حرارت دارند همچنين آنها ارزانتر از بسياري از رزين
هايي هستند كه خواصي شبيه آنها مثل PEEK دارند كه آنها را براي مصارف و كاربردهايي كه
در حجم و اندازه هاي زياد دارند جذاب تر مي كند. مقاومت و پايداري فنوليك ها در برابر آتش
مستقيمأ به ساختار و تركيب و به مكانيزم هاي تخريب حرارتي و گرمايي اين پليمرها بستگي
دارد. در مقايسه با رزين هاي پلي استر تخريب حرارتي رزين هاي فنوليك منجر به توليد چار در
ساختار آن مي شود كه منجر به سرعت ها و درجات بسيار كم و پائين پخش و گسترش شعله و
حرارت مي شود.
فنوليك ها داراي يك مقدار بسيار زيادي اكسيژن اصلي (45 -70%) هستند و بنابراين احتراق
و شعله ور شدن آنها دشوار است و در يك شرايط سوختن حفظ مي شوند. فنوليك ها همچنين
در ميان پائين ترين پلاستيك هاي توليدكننده دود هستند كه شناخته شده اند. علاوه بر اين
فنوليك ها دودي را توليد مي كنند كه از حداكثر پلاستيك هاي دودكننده و تأخير دهنده شعله و
حرارت، يك رزين فنوليك استاندارد توليد شده چهار برابر كمتر منوكسيد كربن شش برابر كمتر
هيدروژن كلرايد و مقادير هيدروژن برميد يك قاعده و نظمي با قدرت و حجمي پائين تر و كمتر
توليد مي كند. مقاومت فنوليك ها در برابر آتش را حتي بيشتر مي توان با معرفي كردن و وارد
كردن عناصر دوركننده حرارت و شعله از جمله فسفر و برم را به اثبات رساند. در مقايسه با موارد
مشابه و به دست آمده از طريق افزايش فسفر در مرحله پليمر افزايش فسفر در مرحله مونومر تا
حد بسيار زيادي در معرض حرارتي و اضافه كردن اكسيژن محدود كننده به رزين آن را تقويت
مي كند.

تعداد صفحه :71

قیمت : پنج هزار تومان

***

—-

:       

****         serderehi@gmail.com

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :